Dramatische prijsval in de sector metalen

De jongste dagen werden gekenmerkt door forse correcties op de grondstoffenmarkten. In het geval van goud luidde een dubbele top van $ 2.070 per ounce de correctie in. Inmiddels is de goudprijs teruggevallen richting $ 1.900. Tot nu toe heeft het goud echter stand min of meer gehouden rond een ander historisch prijsniveau: $ 1.920 – het oude hoogtepunt van 2011. Maar het momentum is naar beneden gericht en in de verte wenkte de kaap van $ 1.800. Gisteren herstelde de goudprijs echter tot vanmorgen ongeveer $ 1.935.

Op de goudmarkt valt al maandenlang geen lijn meer te trekken. Fundamenteel gezien zou goud hoger moeten gaan – oorlog, inflatie, al het andere – maar de jongste jaren zien we vaak een enorme kloof tussen wat goud zou moeten doen en wat het eigenlijk doet. Een verklaring voor deze evolutie valt met de beste wil van de wereld niet te geven.

De andere edele metalen – zilver, platina, palladium – kenden allemaal een vergelijkbare prijsevolutie, waarbij vooral de platina groep metalen (PGM’s) met een zware verkoopgolf te maken kregen. Platina verloor meer dan $ 200; palladium verloor zelfs meer dan $ 1.000.

De non ferro metalen werden op dezelfde manier neergeslagen. De pieken in koper, aluminium, zink, ijzererts en lood zijn allemaal omgekeerd en de basismetalen zijn grotendeels teruggekeerd naar hun uitbraakpunten. Nikkel is uiteraard een uitzondering, niemand weet wanneer de situatie op de nikkelmarkt zich zal normaliseren. Het fundamentele argument voor hogere metaalprijzen blijft niettemin staan. Zelfs zonder deze oorlog leidden vele jaren van onderinvestering tot tekorten aan de bevoorrading.

De oorlog veroorzaakte paniek en daarom hebben we die pieken gezien. Nu we de wash-out achter de rug hebben, hebben we waarschijnlijk een rustperiode nodig terwijl de markten terug een evenwicht zoeken. De brandende vraag is of we nu afstevenen op een bearmarkt. De kans lijkt groot dat de prijzen op een bepaald moment weer zullen beginnen te stijgen.