Schuldenprobleem is vooral een Afrikaans probleem, meer crisissen zijn op komst

Sri Lanka zal niet het laatste land zijn dat in een schuldencrisis belandt. De eilandnatie ging in mei van dit jaar in gebreke omdat de stijgende wereldwijde voedselprijzen en een door Covid-19 veroorzaakte vertraging van het toerisme in botsing kwamen met jarenlange losbandige staatsuitgaven. De inflatie bedraagt ​​54,6% en essentiële zaken zoals voedsel en medicijnen zijn schaars geworden.

Welke landen zouden kunnen volgen? De situatie is vooral acuut in Afrika, zeggen Danny Bradlow en Magalie Masamba van The Conversation: “22 landen verkeren in schuldenproblemen of lopen een hoog risico op een schuldencrisis”, aldus gegevens van het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Terwijl de meeste Afrikaanse schulden nog steeds bij regeringen in rijke landen of bij multilaterale instellingen zoals de Wereldbank staan, is een groeiend aandeel in handen van particuliere investeerders.

“Het aantal obligaties dat door Afrikaanse staten op de internationale markten is uitgegeven, is de afgelopen tien jaar verdrievoudigd.”

Deze leningen zijn gekocht door verzekeringsmaatschappijen, pensioenfondsen, hedgefondsen en investeringsbanken. De landen met de meest wankele schuldposities zijn onder meer Mozambique, Zimbabwe, Malawi en Zambia. Overheden hebben na de financiële crisis vrijelijk geleend, zegt The Economist. “In 2019 bedroegen de staatsschulden 54% van het bbp in de opkomende wereld.”

De begrotingstekorten stegen tijdens de pandemie en nu komt de rekening eraan. Een wereldwijde vertraging en krappere financiële voorwaarden zullen meer zijn dan sommige regeringen kunnen verdragen.

Schuldenverlichting staat op de internationale agenda, maar het probleem is dat kredietverlening minder transparant is dan vroeger vanwege de opkomst van China als ‘s werelds grootste bilaterale schuldeiser. Het werk van Sebastian Horn en Christoph Trebesch van het Kiel Institute en Carmen Reinhart van de Harvard University suggereert dat bijna de helft van de Chinese kredietverlening aan het buitenland niet wordt gerapporteerd. Wat de problemen nog veel groter maakt.