Sorry, maar er zijn geen makkelijke oplossingen voor de stijgende inflatie

Als werknemer heb je dit jaar misschien wel en misschien niet een loonsverhoging gekregen die iets hoger is dan die van vorig jaar. Belgische werknemers en uitkeringstrekkers genieten bovendien van de indexatie van lonen en uitkeringen. Het slechte nieuws is dat uw huidige loon waarschijnlijk nog lang niet in de buurt komt van de huidige inflatiecijfers, tenzij u onlangs van baan bent veranderd.

Als je geld op de bank hebt staan, nou ja, de spaarrentes zijn al tijden zielig (zeg maar: zo goed als onbestaande), maar nu wordt het echt wel spannend. Spaargeld wordt in een recordtempo opgesoupeerd door de inflatie. “Steek uw geld in aandelen”, is de boodschap die u zult horen van goedbedoelende (en niet zo goedbedoelende) mensen uit de financiële sector. Dat is logisch als je je geld voor een lange tijd kunt missen. Het is absoluut waar dat de geschiedenis aantoont dat aandelen betere rendementen opleveren (op de lange termijn) dan welke andere grote activaklasse dan ook.

Maar zo eenvoudig is het niet. Om te beginnen valt er veel te zeggen over dat idee van “de lange termijn”. Als u uw geld niet gedurende ten minste vijf jaar opzij kunt zetten, betekent beleggen in aandelen dat u een aanzienlijk risico moet nemen dat uw geld misschien niet eens in nominale termen groeit, laat staan ​​in ‘echte’ termen. Maar in geval van contant geld weet je tenminste dat je terugkrijgt wat je erin stopt, zelfs als je er niet zoveel mee kunt kopen. Bij aandelen is dat niet het geval.

Een ander, misschien belangrijker punt, is dit: over het algemeen houden aandelen ook niet van inflatie op deze niveaus. Ja, bij mijnwerkers en olieproducenten en (afhankelijk van rentetarieven en stagflatierisico) banken zou het kunnen werken. Maar bij veel aandelen ook niet…Een gewaarschuwd man is er in dit geval twee waard.